فرض کنید یک روز صبح پیامرسان کاری تیم را باز میکنید و متوجه میشوید دو نفر همزمان روی یک کار تکراری وقت گذاشتهاند، فایل نهایی مشتری هنوز فرستاده نشده چون هرکس فکر میکرده وظیفه دیگری است، و هیچکس هم تصویر روشنی از کارهای تحویل آخر هفته ندارد. در چنین روزی معمولاً مدیر یا اعضای تیم به این نتیجه میرسند که پیش بردن کارها با پیامهای پراکنده و فایلهای اکسل دیگر جواب نمیدهد و باید یک سیستم درست برای پیگیری کارها راه بیندازند. وقتی شروع به پرسوجو میکنید، تقریباً همیشه دو اسم در صدر پیشنهادها تکرار میشوند: ترلو و جیرا.
هر دو نرمافزار محصول شرکت اطلسیان (Atlassian) هستند، اما قرار نیست یک کار مشابه را با دو ظاهر متفاوت انجام دهند. انتخاب اشتباه بین این دو ابزار میتواند تیم را کلافه کند؛ اگر ابزاری سنگینتر از نیازتان بردارید، بچهها از ثبت تسکها فراری میشوند و اگر ابزاری بیش از حد ساده انتخاب کنید، خیلی زود با کمبود گزارش و به هم ریختگی مراحل مواجه خواهید شد. برای اینکه تصمیم درستی بگیرید، بهتر است ببینیم هرکدام از این دو در عمل چه تفاوتی در روزمرگی تیم ایجاد میکنند.
ترلو چطور کار میکند و منطق اصلی آن چیست؟
ترلو مثل یک تخته وایتبرد بزرگ است که رویش ستون کشیدهاید و وظایف را روی برچسبهای چسبان مینویسید و بین ستونها جابهجا میکنید. در اصطلاح مدیریت پروژه به این شیوه، بُرد کانبان (Kanban) میگویند؛ روشی دیداری برای اینکه ببینید چه کارهایی در صف انتظارند، چه کارهایی در حال انجام هستند و چه مواردی تمام شدهاند.
در ترلو، هر وظیفه یک «کارت» است. روی کارت میتوانید تاریخ تحویل بگذارید، فرد مسئول را اضافه کنید، چکلیست بسازید و فایل ضمیمه کنید. همین سادگی باعث میشود هر کسی در تیم، حتی بدون یک دقیقه آموزش قبلی، در همان نگاه اول متوجه شود ماجرا از چه قرار است.
اگر تیم محتوا، مارکتینگ، منابع انسانی یا یک آژانس تبلیغاتی کوچک دارید که روند کارها خطی و مشخص است، ترلو اجازه میدهد در چند دقیقه کل جریان کاری را بچینید و بلافاصله کار را شروع کنید، بدون اینکه درگیر فرمهای طولانی و فیلدهای اجباری شوید.
جیرا چطور فکر میکند و برای چه کارهایی ساخته شده است؟
جیرا (Jira) در اصل برای تیمهای توسعه نرمافزار، برنامهنویسها و تیمهای فنی بزرگ طراحی شده است. نگاه جیرا به کارها شبیه حل مسئله و پیگیری گامبهگام است. در جیرا، هر وظیفه صرفاً یک برچسب ساده نیست؛ بلکه یک «ایشو» (Issue) است که میتواند باگ، ویژگی تازه، یا زیرمجموعهای از یک کار بزرگتر باشد.
جیرا برای متدهای چابک مثل اسکرام (Scrum) بهینهسازی شده است؛ یعنی همان سیکلهای کاری یک تا چهارهفتهای به نام «اسپرینت» که تیم فنی کارهای مشخصی را برنامهریزی میکند، تخمین زمان یا سختی کار (Story Point) میزند و در پایان دوره، گزارش پیشرفت و میزان انحراف از برنامه را تحلیل میکند.
علاوه بر این، در جیرا مسیر حرکت یک کار بین وضعیتهای مختلف (Workflow) کاملاً قابل شرطگذاری است. مثلاً میتوانید تعیین کنید یک تسک به وضعیت «تأیید نهایی» نرود، مگر اینکه تست شده باشد و فیلد تستکننده پر باشد. چنین کنترلی روی گردش کار، چیزی است که ترلو به شکل پیشفرض ارائه نمیدهد.
پیچیدگی و زمان راهاندازی؛ تیم چقدر سریع با ابزار هماهنگ میشود؟
یکی از بزرگترین خطاهایی که در انتخاب نرمافزار رخ میدهد، نادیده گرفتن مقاومت اعضای تیم در برابر پیچیدگی است. ابزاری که استفاده از آن وقتگیر باشد، بعد از دو هفته متروکه میشود.
- در ترلو: راهاندازی شاید یک بعدازظهر طول بکشد. ساخت ستونها، دعوت اعضا و ساختن اولین کارتها فوقالعاده راحت است. روی گوشی موبایل هم کاربری روانی دارد و کمتر پیش میآید کسی برای کار با آن دچار ابهام شود.
- در جیرا: راهاندازی نیازمند وقت و دانش است. دستهبندی کارها، تعریف سطوح دسترسی، تنظیم نقشهها و فرمهای ورودی نیاز به یک راهبر یا اسکراممستر مسلط دارد. اگر سازوکار جیرا را درست نچینید، افراد با انبوهی از فیلدهای غیرضروری روبهرو میشوند و ثبت یک وظیفه ساده تبدیل به کاری فرسایشی خواهد شد.
گزارشگیری و پیگیری پیشرفت؛ چقدر به اعداد و نمودار نیاز دارید؟
اگر مدیر پروژه یا مدیری هستید که باید بدانید عملکرد تیم در ماه گذشته چطور بوده، کارها چقدر تأخیر داشته و کدام بخش گلوگاه پروژه است، ترلو گزینههای زیادی به شما نمیدهد. ترلو به شما میگوید کار کجاست، اما آمار دقیقی از سرعت تیم یا میزان انحراف از تخمینهای اولیه تولید نمیکند، مگر اینکه سراغ افزونههای جانبی (Power-Ups) بروید که آنها هم معمولاً هزینه اضافی دارند.
در نقطه مقابل، جیرا پر از گزارشهای تحلیلی استاندارد است؛ از نمودارهای سوختن کار (Burndown Chart) که نشان میدهد آیا تیم به تحویل پایان اسپرینت میرسد یا نه، تا گزارشهای میانگین زمان حل مسئله و تفکیک حجم کاری هر فرد. برای پروژههای مهندسی و فنی که سنجش مداوم بهرهوری اهمیت حیاتی دارد، این گزارشها مزیت غیرقابل انکاری هستند.
سطوح دسترسی و امنیت پروژه
در ترلو مفهوم دسترسی نسبتاً باز و شفاف است. معمولاً وقتی فردی وارد یک برد میشود، تقریباً همه کارتها، فایلها و مکالمات داخل آن برد را میبیند. اگر با فریلنسرها، کارآموزان یا پیمانکاران مختلف کار میکنید و نمیخواهید آنها به کارهای همدیگر سرک بکشند، مدیریت این مسئله در ترلو سخت میشود و مجبورید برای هر دسته، بورد جداگانهای بسازید.
جیرا در بخش دسترسیها بسیار سختگیر و منعطف است. شما میتوانید مشخص کنید یک گروه خاص فقط بتوانند کامنت بگذارند، بعضی افراد نوع خاصی از وظایف را نبینند، یا فقط مدیر محصول اجازه داشته باشد اولویت یک تسک را تغییر دهد. این سطح از امنیت برای شرکتهایی که اطلاعات محرمانه مالی یا سورسکدهای اختصاصی دارند ضروری است.
سازگاری با ابزارهای دیگر
هر دو سیستم به خوبی با ابزارهای روزمره اداری و برنامهنویسی ادغام میشوند، اما تمرکزشان فرق میکند:
- ترلو: به راحتی با گوگل درایو، اسلک، ترلو و جیمیل جفت میشود. میتوانید با ایمیل زدن یک تسک بسازید یا از فرمهای آماده برای ثبت درخواست استفاده کنید.
- جیرا: بیشترین قدرت خود را در کنار گیتهاب (GitHub)، گیتلب (GitLab) و بیتباکت نشان میدهد. یعنی وقتی برنامهنویس کدی را ارسال میکند، وضعیت وظیفه در جیرا میتواند به طور خودکار به «آماده بررسی» تغییر کند و شماره تسک در توضیحات کد بنشیند.
بالاخره کدام را انتخاب کنیم؟
تصمیم درست زمانی گرفته میشود که نوع کار و ترکیب تیم خود را واقعی ارزیابی کنید، نه بر اساس شهرت یک ابزار در بازار فناوری.
سراغ ترلو بروید اگر:
- تیم شما زیر ۱۵ تا ۲۰ نفر است و کارهای فنی پیچیده نرمافزاری انجام نمیدهید.
- جریان کاری شما ماهیت روزمره یا محتوایی دارد (مثل وبلاگنویسی، کارهای اداری، بازاریابی، پشتیبانی یا هماهنگی رویدادها).
- به دنبال شفافیت و کاربری سبک هستید و گزارشهای تحلیلی و نموداری دغدغه اصلیتان نیست.
- نمیخواهید زمانی را صرف آموزش ابزار یا استخدام فردی برای نگهداری و پیکربندی سیستم کنید.
سراغ جیرا بروید اگر:
- محصول نرمافزاری، اپلیکیشن یا پروژهای با چرخه مهندسی و کدنویسی جدی دارید.
- تیم به روش اسکرام یا متدهای مشابه کار میکند و تقسیم تسکها به اسپرینتهای دوهفتهای برایتان یک ضرورت است.
- نیاز دارید کارهای بزرگ (Epic) را به دهها تسک خرد بشکنید و وابستگی بین آنها را دقیق دنبال کنید (مثلاً تسک ب تا زمانی که تسک الف تمام نشود شروع نشود).
- تیم رو به رشدی دارید، گزارش دقیق از نفر-ساعت و سرعت کار نیاز دارید و حفظ لایههای دسترسی برای امنیت دادهها اهمیت دارد.
در نهایت به یاد داشته باشید تغییر ابزار در میانه کار همیشه با اصطکاک همراه است. اگر در ابتدای مسیر هستید و ساختار کارتان هنوز کاملاً جا نیفتاده، ساده شروع کردن مزیت بزرگی است؛ اما اگر شالوده کاری تیم شما فنی و چندلایه است، راهاندازی مستقیم جیرا از هدر رفتن وقت تیم در جابهجاییهای بعدی جلوگیری خواهد کرد.
💬 نظرات (0)
هنوز نظری ثبت نشده.